Lucht-haven-verhaal

Papa!’ kraaide het kind. Z’n grootmoeder corrigeerde ‘m niet. En de ober deed of hij het niet hoorde. Oma was blond en Vlaams. Haar kleinkind, donker. Met Afrikaanse krullen.

Samen keken ze naar de opstijgende vliegtuigen. Het kind begon nu ook te vragen naar zijn mama. Waar die was en zo. Ook papa kwam steeds terug in zijn spervuur van vragen. De papa die hij nooit gekend had. Met lede ogen bekeek oma haar kleinkind. Ze was zich zeker en vast bewust van het verhaal van haar dochter. De dochter die op haar zestiende persé een donkere man wilde. Zonder condoom. Aan de oma te zien was dochterlief vast een rebel. één die geen interesse had in moeder’s manier van leven. Drugs zal ze ook wel niet vies van geweest zijn. Natuurlijk. Hoe zou ze zich anders hebben kunnen afzetten van haar moeder. Hoe dan ook, de brave vrouw zat nu opgezadeld met een halfbloedje dat overal te pas en onpas op een papa riep die hij wellicht nooit gekend had. De vragende ogen van buitenaf negeerde ze. Wat kon ze ook anders. Stel je voor dat ze iedere keer opnieuw moest uitleggen dat haar dochter een voorliefde had voor donkere mannen op haar zestiende.

Eer ik m’n mijmeringen verder kon zetten, zag ik de vrouw in de richting lopen van een knap koppel. Zij had een stewardessen-pakje aan, hij een pilotenpak. Hij had donkere krullen en een sympathieke uitstraling. Papaaa! Mamaaaaa! riep het kind en stormde in hun armen…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: