KUTJOBS

‘U heeft géén ervaring en uw diploma sluit niet aan.’ Het meisje keek me luchtig aan en zei me dat ik maar moest blijven kijken op hun website. Volgens haar zou ik in de toekomst vast nog wel iets tegenkomen wat me aansprak. Zenuwachtig beet ik op m’n lip. Ik hoefde helemaal geen baan die me aansprak. Het enige wat ik wilde was werken. Al betekende dit wc’s schrobben, het maakte me niet uit.

Vluchtig wierp het interimmeisje een blik op haar nagels en begon druk te typen. Af en toe tikten de nep-nagels driftig op de correctietoets en keek ze met grote ogen naar het scherm. Uiteindelijk stond ze op en waggelde hooggehakt naar de printer. Gewichtig legde ze een stapeltje documenten voor me neer.  Ik zat weer terug in de schoolbanken. Met veel ge-jij en ge-jou, zette ze uiteen wat mijn rechten en plichten waren als ik me verbond met hun interimkantoor. Toen ze klaar was mocht ik tekenen waar het kruisje stond. Het liefst had ik ook een kruisje gezet, maar ik wist me nog tijdig te beheersen.

Even later stond ik terug op de stoep en wierp nog een blik op de veelbelovende advertenties voor het raam. ‘Winkel-verantwoordelijke’, ‘Medisch afgevaardigde’, ‘Schoonmaakhulp’… er hingen er wel dertig. Toch hadden ze niks voor mij, terwijl alles welkom was op dat moment. Ik moest. Er stonden rekeningen open en ik stond achter met de huishuur. Het had allemaal al veel te lang geduurd. Elke dag groeide m’n bezorgdheid. Als ik niet snel iets vond, was ik verplicht m’n huis op te geven en terug naar m’n ouders te gaan.

Ik had m’n situatie uitgelegd aan het meisje met de nep-nagels. Ze had me verdwaasd aangekeken tot ik klaar was. Daarna ging ze gewoon verder met haar interim-script. De procedure. De regels van het kantoor. De voorwaarden van meneer de werkgever. Volgens mij had ze niet eens gehoord wat ik vertelde.

Hooguit 22 jaar schatte ik haar. Allicht had ze na het welslagen van haar marketingstudies nooit méér moeten doorstaan dan de griep. En nu had ze de job van haar leven; een belangrijke taak op het interimkantoor. Ze mocht nu mensen tewerkstellen. Zij, mocht beslissen wie wel en wie niet.
Daar zat ik dan. 40 jaar. Werkloos en radeloos. Mijn CV waar ik altijd trots op was, met de grote diversiteit aan ervaring, had op de arbeidsmarkt blijkbaar géén waarde. Het meisje met de nagels had er geen touw aan vast kunnen knopen. Ze begreep niet hoe iemand het ene moment als tandartsassistente kon werken of als kuisdame, om dan een tijd later de markten te doen met groenten en fruit, en dan weer als freelance copywriter, om dan een paar maanden later voor een groot farmaceutisch bedrijf in een dikke BMW apothekers af te struinen. Dat ik voor een gerenommeerd damesblad had geschreven , geloofde ze volgens mij niet eens.
‘U heeft wel véél verschillende dingen gedaan, he mevrouw’, was haar commentaar.
Toch vond ze me ongeschikt als receptioniste in het plaatselijk ziekenhuis. ‘Omdat ik geen ervaring had.’ Het liefst had ik op dat moment de nep-nageltjes eens flink naar boven getrokken, of de geveinsde onschuld van haar smoel geslagen. Maar ik beheerste me. Ik was niet in de positie voor zulks gebrek aan zelfbeheersing.

Dat ik dringend geld nodig had om gewoon te kunnen eten en in leven te blijven liet haar en de hele reeks van interimkantoren die ik bezocht had, koud. Het onvermijdelijke gebeurde… m’n huis moest ik opgeven.

To be continued…

One thought on “KUTJOBS

Add yours

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: