Picknicken

Bij ons om de hoek in het stadspark, was er onlangs een clubje jonge mama’s met volgeladen kinderwagens. Ze waren een ‘poging tot’ picknicken aan’t doen. Gepakt en gezakt hadden ze ergens tussen de dekentjes, het proviand, de luiers, de talkpoeder, de fruitpapjes, de tutters, het speelgoed, elk een kind mee. Het hele event was ’m overduidelijk om de mama’s te doen. Hun lichaamstaal ademde nood aan ontspanning. Na veel gehijs en gesleur waren de kinderwagens ontdaan van bagage en babies. Het gros van het grut was tegen deze tijd keihard aan’t brullen.

Terwijl ik het groepje zo zat te observeren raakte ik steeds meer gebiologeerd.
Goed en wel gezeten en geïnstalleerd werd het pas echt interessant. één moest aan de borst, een ander had blijkbaar nood aan een fruitpapje, terwijl nog een ander van de gelegenheid gebruik maakte om z’n broek vol te poepen.
De moeders zagen bleek en vermoeid. Afijn, na zo’n drie kwartier  was er nog geen moment van rust geweest. Na de voedselverdeling leek er even iets van sereniteit te ontstaan. Maar al gauw begon de één na de ander te kotsen en met rode koppetjes te drukken.
Met engelengeduld werd de troep opgeruimd en even later lagen de wondertjes fris en pront op het picknickdekentje. Hè Hè…eindelijk.

De moeders raakten druk in gesprek, waarbij telkens een andere mama het woord nam als er één even naar adem hapte. Ik ving flarden op. Het ging over de kids. De kleintjes maakten van de gelegenheid gebruik om te ontsnappen. Razendsnel. Maar onder het alziend oog van de mama’s werden ze telkens net op tijd bij de luier gegrepen. Een eindeloos herhalend scenario. Ze zaten of lagen amper terug op het dekentje, of er kroop er wel weer één weg.

Het lieflijk tafereel was geen lang leven beschoren. De één na de ander begon andermaal keihard te brullen. Ze waren moe. Tijd voor hun dutje. Het groepje van vier veerde recht en begon naarstig de hele zooi weer in te laden. Tijd om naar huis te gaan, om aldaar naar ik veronderstel, het hele scenario nog een aantal keren te herhalen.

Hadden ze maar een condoom moeten gebruiken…

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑